Leven met epilepsie betekent omgaan met onzekerheid en beperkte controle. Toch wordt vaak verwacht dat je “alle ballen hoog houdt”. In deze blog wordt deze bekende uitdrukking kritisch bekeken. Want is het wel realistisch om alles tegelijk te blijven dragen? En wat als die verwachting juist te veel vraagt? Een pleidooi voor het loslaten van onrealistische normen en het erkennen van je eigen grenzen.

En nu denk je vast: waarom heeft ze het in vredesnaam over planten en puzzels, wat hebben die met epilepsie te maken? Maar ik realiseerde mij dat die planten nu precies een afspiegeling zijn van hoe ik nu voor mijzelf zorg en hoe mijn leven eruitziet. Niet afgestemd, niet in balans, niet geweldig, maar ook zeker niet slecht. Dus de planten houden mij een spiegel voor. Ik weet niet meer zo goed hoe ik op dit moment voor mijzelf moet zorgen.