Leven met epilepsie betekent omgaan met onzekerheid en beperkte controle. Toch wordt vaak verwacht dat je “alle ballen hoog houdt”. In deze blog wordt deze bekende uitdrukking kritisch bekeken. Want is het wel realistisch om alles tegelijk te blijven dragen? En wat als die verwachting juist te veel vraagt? Een pleidooi voor het loslaten van onrealistische normen en het erkennen van je eigen grenzen.

Liselotte deelt hoe zij leeft met een kwetsbaar brein door TSC, epilepsie en FNS, en hoe dit haar heeft geleerd anders en zachter naar het leven te kijken. Ze beschrijft de waarde van delen, verbinding en het genieten van kleine momenten, naast haar rol als moeder, partner en mens. In haar blogs wil ze eerlijk en hoopvol schrijven over het leven dat niet rechtlijnig verloopt, met ruimte voor herkenning en steun.

Epilepsie ligt vaak ergens op de loer, en de vakantie is echt zo'n moment voor mij. Ik kom in de rust, en dan ontlaad ik letterlijk en figuurlijk. Daarnaast zijn warmte of temperatuurschommelingen bij sommigen van jullie ook wel een trigger. Misschien kijk je juist niet uit naar een hele warme zomer. Of je baalt als een stekker dat je niet kunt gaan zwemmen, of in ieder geval niet zonder toezicht.

Kun je ondanks epilepsie gewoon je eigen pad volgen? Absoluut. Soms begint dat simpelweg met een vraag: “Wat als ik het gewoon probeer?”